Учење, споделување и раст во Трансилванија

Петнаесетмина „еко-херои“, на 16 август тргнавме на патување за младинската размена „Eco Heroes Across Countries“ во Трансилванија, Романија. По 20-часовно возење со автобус исполнето со смеа, тајни фотографии и она што на шега го нарековме наши сопствени „симфонии на рчење“, конечно пристигнавме во малото село Извоаре.

Опкружен со шуми и планини, Извоаре нудеше прекрасни рурални пејзажи, прекрасно поврзани со природата, совршени за зближување на младите, со голем простор на отворено, каде што можевме да уживаме во групните активности. Природата беше навистина насекаде околу нас. Дури и повремено добивавме известувања на нашите телефони кои нè предупредуваа дека е забележана мечка во близина на нашето сместување и нè потсетуваа да не талкаме премногу далеку!

Дрвените планински куќички брзо станаа места за пријателство и смеа. Балконите беа полни со цвеќиња, лулашки стоеја во градината, а свежиот планински воздух го правеше секој момент надвор да се чувствуваме посебно. Во слободното време, често се собиравме пред куќите, разговаравме, игравме игри, слушавме музика и едноставно уживавме во меѓусебното друштво.

Еден од нашите најгорди мали моменти беше закачувањето на македонското знаме на горниот балкон од нашата куќичка.

Најблиската продавница беше оддалечена околу 4 км, па одењето таму стана авантура сама по себе; успеавме да направиме само неколку пешачења за безалкохолни пијалоци и грицки, што исто така значеше дека не потрошивме многу пари за време на размената.

Жените што работеа во кујната беа неверојатно љубезни и ни подготвуваа вкусни оброци. Не зборуваа англиски, што понекогаш водеше до многу смешни разговори со гестови и говор на телото. Некако, секогаш успевавме да комуницираме!

Вкусот на Македонија

Еден од важните моменти од размената беше Македонската културна вечер, кога ја претставивме нашата земја, нашата традиционална храна, танци и песни.

Наскоро, сите беа на нозе танцувајќи. Некои учесници ги знаеја чекорите, додека други сигурно не – но сепак се обидоа, а нивните срца танцуваа во нивниот радосен ритам!

Природа, авантура и тимска работа

Нашата најнезаборавна авантура беше пешачењето до езерото Зетеа. Двочасовното пешачење низ блиската шума беше малку заморно, но бевме добро подготвени со облека за пешачење, спакуван ручек и вода. По патот, уживавме во свежиот планински воздух и прекрасните пејзажи. Пливавме, возевме педалинки, игравме Лов на богатство и направивме безброј фотографии и видеа.

Од отпад до ритам

Најкреативните активности беа „Од отпад до ритам“. Откривме дека секојдневниот отпад може да се трансформира во нешто сосема друго: музички инструменти!

Направивме тапани, гитари и други инструменти од отпад за да создадеме вистинска музика. Формиравме свој бенд и свиревме користејќи ги инструментите што ги создадовме. Изненадувачки, звукот беше всушност неверојатен. Преку оваа активност, научивме дека нешто што нормално би се фрлило може да стане нешто корисно, па дури и пријатно.

И, секако, утринските „енерџајзери“ заслужуваат посебно спомнување! Тие секогаш беа забавен начин да се разбудиме, раздвижиме и да внесеме позитивна енергија во целата група пред да започне уште еден активен ден.

Додека не се сретнеме повторно

Секоја активност носеше радост, нова можност и инспирација, но можеби најпосебниот дел беше врската што ја создадовме едни со други за изненадувачки кратко време, која ќе остане со нас долго по завршувањето на размената.

Додека се збогувавме со нашите нови пријатели и организаторите, дома понесовме многу повеќе од сувенири. Ги понесовме лекциите што ги научивме, искуствата што ги споделивме и пријателствата што ги создадовме. 

Оваа размена нè потсети дека промената започнува со нас – и се шири кога ја споделуваме со другите. 

Горди сме на секој чекор што го направивме на нашето патување на учење.

Илина Миноска

Related posts